به سراغ من اگر می آیید نرم و آهسته بيایید مبادا که ترک بر دارد
چینی نازک تنهايي من
(سهراب)
نرم و آرام بيایید مبادا که ترک بردارد
شیشه ی نازک این تنها دل
این دل نازک من
دیر گاهی ست که مرده ست ولی
کور سویی ز امید
زنده اش می دارد
با چه کوشش چه تلاش
زنده اش می دارم
تا مگر بازآید
اگر او بازآید
چه سخن ها دارم
چه غزل ها دارم
همه را می خوانم
همه را می گویم
وای اگر تنگ شود حوصله اش
ای دلک !
نازک و بشکسته
مبادات شکایت از او
که چرا رفت چنین کرد و چنا�
خدا به فرشته ها شعور داد بدون شهوت ! به حیوانات شهوت داد بدون شعور ! و به انسان هردو را . . . انسانی که شعورش بر شهوتش غلبه کند از فرشته بالاتر است و انسانی که شهوتش بر شعورش غلبه کند از حیوان پست تر ...!