حرفهای دل تنهای من

جایی که آدمهایش از خدا و پیغمبر دم می زنند اماینجا زمین است...

جایی که باید افکار و اعتقاداتم را برای خودم نگه دارم؛وگرنه زیر تیر باران انتقادات دفن خواهند شد.
جایی که باید مقدساتم را پنهان کنم تا به آنها توهین نشود. 

اینجا زمین است...ا هنرشان"دل شکستن"است. 
جایی که فقط باید لبخند زد و رد شد،چون هیچکس حوصله ندارد بداند در درون من چه می گذرد. 
اینجا زمین است...
جایی که من میان میلیاردها آدم احساس تنهایی می کنم.
جایی که دوستان زیادند اما هیچ یک "غم خوار" نیستند.
جایی هم نوعان و هم زبانان فراوانند اما "همدل" نیستند.
مبهوتم...
مگر تو از روح خود در اینان ندمیده ای؟پس چرا ذره ای به تو شبیه نیستند؟!
خدایا..خودت هوایم را داشته باش که به بنده هایت اعتباری نیست... 

وقتی دلت گرفت بروزیربارون قدم بزن ویه دلسیر گریه کن تاسبک شی.کسی اشکاتوهم نمیبینه .

گاهی با یک قطره ، لیوانی لبریز می شود

 گاهی با یک کلام ، قلبی آسوده و آرام می گردد

 گاهی با یک کلمه ، یک انسان نابود می شود

 گاهی با یک بی مهری ، دلی می شکند

 مراقب بعضی یک ها باشیم

 در حالی که ناچیزند ، همه چیزند . . 

همیشه برای “ماندن ” دلیل هست …

و برای “رفتن” بهانه.

همیشه برای “خواستن” نیاز هست …

و برای “رد کردن”، مصلحت.

همیشه برای “داشتن” فضا هست …

و برای “نداشتن” تقصیر.این که سوار بر کدام کوپه این قطار شوی،

به پای ماندن و دست خواستن و عشق داشتنت، بر می گردد

اگر داری که بسم الله …

اگر نه، جهان پر است از “بهانه” و “مصلحت” و “تقصیر” بی صاحب !