حرفهای دل تنهای من

زندگی مثل یک استکان چــــــای است!

به ندرت پیش می آید که

هم رنگش درست باشد..

هم طعمش و هم داغیش

امـــــا هیچ لذتی با آن برابر نیست…

یک شمع می تواند بدون آنکه خاموش شود

هزاران شمع دیگررا روشن کند

مثل مهربانی که هیچ وقت با

تقسیم شدن کم نمی شود

زیباست که ببینی کسی میخندد

وزیباتر اینکه بدانی خودت

باعث خنده اش شده ای.

.

.

.

.

زندگی‌ مانند یک پتوی کوتاه است...
وقتی آن را بالا می‌ کشید ...
انگشت شستتان بیرون می زند...
وقتی آن را پایین می‌ کشید ....
شانه‌ هایتان از سرما می لرزد...
آدم های وسواسی....
مدام در حال تست اندازه پتو هستند و از زندگی ، هیچ چیزی نمی فهمند...
اما آدم‌های شاد...
زانوهای خود را کمی‌ خم میکنند و شب راحتی‌ را سپری می کنند...
.
.
.
.

یه غصه هایی هست...
نه فریاد می شه که بزنیش...
نه اشک میشه بریزیش...
مثل یه دنده شکسته...
هر دمت رو درد می کنه....
چشم هاتو تار می کنه.....ی
عادت نمی کنی بش یه غصه هایی هست...
یه غصه هایی هست...
ولی درست میشه خدا خیلی بزرگه...
.
.
.

من همانم که می دانم در روز روحت چه جراحت هایی برمی دارد ، و در شب روحت را در خواب به تمامی بازمی ستانم تا به آن آرامش دهم و روزبعد دوباره آن را به زندگی برمی انگیزانم و تا مرگت که به سویم بازگردی به این کار ادامه می دهم.(انعام 60)
من همانم که وقتی می ترسی به تو امنیتمی‌دهم (قریش 3)
برگرد، مطمئن برگرد، تا یک بار دیگر با هم باشیم (فجر 28-29)
تا یک بار دیگه دوست داشتن همدیگر را تجربه کنیم.(مائده

بار خدایا ... از کوی تو بیرون نرود پای خیالم .. نکند فرق به حالم .. چه برانی چه بخوانی چه به اوجم برسانی چه به خاکم بکشانی .. نه من آنم که برنجم ، نه تو آنی که برانی  .