حرفهای دل تنهای من

غـــــم مثل کــــوه درد مے ریزد ســـرم

از در و دیـــوار نامـــرد مے ریزد ســــرم

بغض-این تنها رفیق راه- طغیان مےکند

کل دنیا بے برو برگــرد مے ریزد ســـرم

زندگی لج مےکند با من،نمی فهمد مرا

در بهارم برگ های زرد مے ریزد ســــرم

شدم تنها،شبیه کــــوه هاے دور دست

رعد و برق از آسمان آنقدر مے ریزد سرم

زندگی مانند آب ســــرد مے ریزد سرم...

شبــــ که مــــی خـــواهَم بخــــوابم..
 
بـا خودم اتمـــــــام حُجــَــت مــی کنم...
 
 
که دیگــــــر نه اشکـــــــــــی از چشمـــــــــــانم فـــرو آیــد...
 
و نه نگاه هـــــــایم خیس آب شونــــــــد...
 
 
امـّـا صُبــــــــح که بـــلنـــد مــی شوم...
 
مــی بینم که بالِــشَم خیس خــــــــــــیس است !

به عاشقی گفتند ...!

سال دراز است گفت  نه به اندازه ی شبی

 که یک دل شکسته بخوابد ... !

به دنیا آمد تا دختر کسی شود

ازدواج کرد تا همدم کسی شود

بچه دار شد تا مادر کسی شود

♥

♥

♥

برای همه کسی شد

اما خودش بیکـــــــــس ماند

ﺩﻩ ﻣﺮﺩ ﻭ ﯾﮏ ﺯﻥ ﺑﻪ ﻃﻨﺎﺑﯽ ﺁﻭﯾﺰﺍﻥ ﺑﻮﺩﻧﺪ

ﻃﻨﺎﺏ ﺗﺤﻤﻞ ﻭﺯﻥ ﯾﺎﺯﺩﻩ ﻧﻔﺮ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺖ

ﺑﺎﯾﺪ ﯾﮑﻨﻔﺮ ﻃﻨﺎﺏ ﺭﺍ ﺭﻫﺎ ﻣﯿﮑﺮﺩ ﻭﮔﺮﻧﻪ ﻫﻤﻪ ﺳﻘﻮﻁ

ﻣﯿﮑﺮﺩﻧﺪ

ﺯﻥ ﮔﻔﺖ : ﻣﻦ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻤﺮ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻋﺎﺩﺕ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﮐﻪ

ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﺧﻮﺩﻡ ﺭﺍ ﻭﻗﻒ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﻭ ﻫﻤﺴﺮﻡ

ﮐﻨﻢ ﻭ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﭼﯿﺰﯼ ﻣﻄﺎﻟﺒﻪ ﻧﮑﻨﻢ ... ﻣﻦ ﻃﻨﺎﺏ ﺭﺍ ﺭﻫﺎ

ﻣﯿﮑﻨﻢ ﭼﻮﻥ ﺑﻪ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﯼ ﻋﺎﺩﺕ ﺩﺍﺭﻡ

ﺩﻩ ﻣﺮﺩ ﻭ ﯾﮏ ﺯﻥ

ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﺮﺩﺍﻥ ﺳﺨﺖ ﺑﻪ ﻫﯿﺠﺎﻥ ﺁﻣﺪﻧﺪ ﻭ ﺷﺮﻭﻉ

ﺑﻪ ﮐﻒ ﺯﺩﻥ ﮐﺮﺩﻧﺪ.))))))))))))