حرفهای دل تنهای من

زلال که باشی سنگ های کف رودخانه ات را می بینند،

بر می دارند و نشانه می روند درست به سمت خودت!!!

این است رسم دنیای امروز ما 

حــــواست بـہ دلتــ باشد . . .

آن را هـــر جایــــے نگــذار!

ایــن روزهــــــا دل را میــدزدند . . .

بــعد کہ بہ دردشـــان نـخــورد جـای صـــندوق پـستـــ آنــــرا در سطل آشـــــغال مے اندازند !

و تــو خوبــ مـیـــــدانے دلے که اَلمثنے شد! دیــگر دِلــــ نمـیشود!

اگــــه عشقــــت..یهــــــویــــی ...

بی دلیــــل ...بگه نگـــــو ...

بگه نمیخــــــــــوام ... بگـــه باهـــات قهـــــــرم ...

بگه دوســتـــت نـــــدارم ... بگــه بســــه دیگــــه ...

گــه بــــــــــــــــــــــرو ...همــــه اینا حرفـــه زبونشــــــــه،..!

حـــــــــــرف دلــــــش نیس ... !اون دلـــــــش فقـــط یه بغــــل میخــــواد ...!یــــه بغــــــــــــل محکـــــــم عاشقانــــــــه ...!

از استادی پرسیدﻧﺪ :

ﺁﯾﺎ ﻗﻠﺒﯽ ﮐﻪ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺑﺎﺯﻫﻢ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪﻋﺎﺷﻖ ﺷﻮﺩ؟
ﺍﺳﺘﺎﺩ ﮔﻔﺖ : ﺑﻠﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﭘﺮﺳﯿﺪﻧﺪ :

ﺁﯾﺎ ﺷﻤﺎ ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ ﺍﺯﻟﯿﻮﺍﻥ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺁﺏ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺍﯾﺪ؟
ﺍﺳﺘﺎﺩ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ :

ﺁﯾﺎ ﺷﻤﺎ ﺑﺨﺎﻃر ﻟﯿﻮﺍﻥ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺍﺯﺁﺏ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺩﺳﺖ ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺍﯾﺪ؟

گفتمش نقاش را نقشی بکش از زندگی* باقلم نقش حبابی برلب دریا کشید 

اینجا کمی آنطرف تر از انتهای دنیاست،
کمی آنسوتر از تنهایی،
جایی که میشود خدا را بوسید،و به فرشته ها عشق ورزید،
من خانه ام اینجاست،
در لابلای فراموشی زمان،
اینجا صدای پر قاصدکها بلند است،اما آرام،
اینجا پر از غم است،اما قشنگ،
و زندگی در مرگ جریان دارد،
و مرگ در جریان،
همه چیز در همه جا جاریست،
و هنوز من، در عطشی از بودنت،
بر سرچشمه های وصال،به انتظار ایستاده ام.