حرفهای دل تنهای من

♡❤
خدایا !
من همانم که گاه خندانم، و گاهی گریان.
گاه شکرگزارم، و گاهی درحال گله کردن.
گاه بنده ی توام، و گاهی بنده ی خویش!
♡❤
خدای همیشگی ام!
من مبتلا به گاه و بی گاههای همواره ام،
بیماری نامتعادل که همیشه به نسخه ی طبیب خویش عمل نمی کند!
اسیر خویشتنم؛
و گاه و بی گاههای اسارت گونه ام مرا در برگرفته است...
معبود آزاده ام!

بندهای گاهها و بی گاههای زندان تنم را... از هم جدا كن!
مرا به آغوش خویش دعوت كن!
که تشنه ترینم به آن...

تمام این گاه و بی گاههای مدامم را، ببخش...
به حق خدایی همیشه پایدارت!

♡❤ الهی آمین... ❤♡

♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡